bir kayıp vermemek neresinden bakarsan bak kazançtır

sevgilim;

insanın mütemadiyen unutmaya meyilli olduğu, kendisine belirli şeyleri hatırlatmadıkça gereksiz ızdırap ya da mutluluk duyduğu konular vardır.

mesela sahip olmadığın bir şeyi ya da sahip olmayı istemediğin bir şeyi kaybedemezsin. bu konuda objektif bir imkansızlık söz konusudur ve pek tabii tartışmaya kapalıdır.

*bu bir hatırlatma yazısıdır

bi dokun imleçle, belki bu şarkı bana dokundugu gibi bir de sana dokunur

oniki; birinin canını yakmanı sağlayacak şey toplumsal ahlakınoluşturduğu genellemeler değildir. şahsi gerçeklerden yola çıkmayaçalış ve karşındakinin zaten bildiği bir defosunu kullan.

bir yol varsa ille de o yola koyulmalı mı sevgilim? ya yol birden fazlaysa, daha acısı ya yola koyulduktan sonra yolların varlığından haberdar olunursa? durmalı mı yani? yol ille de pişmanlığa varıyorsa niye geri dönüyorum diye ayıplanayım, hani zararın neresinden dönsem kardı? beni, sorularımı geçiştirme. bu kadar düşünecek ne var yaşa gitsin de deme. biliyorsun yaşamak ayıplanmanın birincil şartı.

canım ne yapmak istiyorsa onu yapmak istiyorum. bunu anlayabiliyor musun? 

biliyorum, anlamıyorsun. iyi düşünülmüş ve avutucu etkiye sahip başka bir yalana daha gerek yok.

onbir; yalnız olmak aradığın şeyi kaybettiğini anlamaktan yeğdir.

sevgilim;

kayboluyorum. bunun benimle ilgisi yok, yaşamanın benim hayatıma sirayet etme şekli bu. 

ellerimden çok burnumun üşüdüğü bir günde kahkahamdan öp beni.

on; her eylem bir sonuç doğursa da bazen bir eylem sadece bir eylemdir.

sevgilim,

uzayan geceler ve kısalan günlerin hiçbir ehemmiyeti yok. aslında itiraf etmem gerek henüz beni derinden sarsacak kadar önem verdiğim bir şeye de rastlamış değilim. bunlar sana beylik laflar gibi gelebilir hatta bana bakıp 'rahat hayatından böyle martavallar uydurmak seni eğlendiriyor mu ulan' bile diyebilisin. en sığ örnek olan 'anan baban ölsün de göreyim seni' bile diyebilirsin. 

ailemden herhangi birinin hatta ailemden olmayan herhangi birinin ani ve trajik ölümü beni çok yıpratabilir ama bahsettiğim şey tam olarak bu değil, bilmelisin! hayatın olağan akışı içerisinde gerçekleşen ve bu olayları içten içe beklediği halde gerçekleşmesine şaşıran insanlardan bahsediyorum. 

ben onlardan değilim. 

sen de olma, lütfen.

kategorizasyon

sevgilim;

uyumadan önce ya da uyandığım ilk anda hep aynı insanı görmek veya aynı insanın sesini duymak istediğime emin değilim. bu yaşamaktan kaçtığım bir şey değil, sadece böyle gelişti. ama yine de anlamadığım bir nokta var; birini sevdiğinde, o kişiyle ortak bir mutluluk inşa etmek istediğinde bunun olmazsa olmazı bu mudur? mutluluk, sevmek ya da adı her neyse formüllere dökülüp sağlaması yapılabilir bir şey midir? sen de biliyorsun; değildir

emir kipi

sevgilim;

olabilecek şeylerin birçoğu olmuyorken geri kalan kısmıysa ben istediğim anda olmuyor. bana, bununla başa çıkmam gerektiğini söyleyemezsin.

dokuz; gerçekleri duyduğunda yalanlarına sarılan insanlardan uzaklaşmarehberim olabilecek kadar kalifiye olmalısın

merhaba sevgilim.

seni yapmak istemediğin şeyleri yapmaya zorlarken duymak istediklerimi söylemeye zorlamayacağım.

evet, evet.. 

bunu sana yapmayacağım.

ne demek bu bir taahhütnamedir?!